Iets anders dan Spanje
We zijn vaak in onze casa in Spanje te vinden. Een plek waar we leven, werken, de tuin onderhouden en af en toe ook vakantie vieren. Het is een plek waar ik me kan terugtrekken om te schrijven. Maar, eens in de zoveel tijd zoeken we het avontuur ergens anders en Schotland stond op ons lijstje.
Waarom Schotland?
In de eerste plaats omdat we fan zijn van de serie Outlander. De ruige landschappen, de geschiedenis, en de sfeer spraken ons aan. En toen we de beelden van Robert Jan in B&B Vol Liefde zagen, wisten we het zeker. Dit land moesten we zelf ervaren. En zijn B&B konden we natuurlijk niet overslaan.
Dag 1-2: Edinburgh
Onze reis begon in Edinburgh, waar we verbleven in The Bonham Hotel, net buiten het centrum. Wat een plek! Vanaf het eerste moment was het alsof we terug in de tijd stapten: een kroonluchter boven het bed, antiek in de gangen, schilderijen in brocante gouden lijsten, alles klopte. Ik kreeg spontaan zin om een historische roman te schrijven.
Edinburgh is een stad die op een bewolkte dag grijs en mystiek aanvoelt. Maar wij hadden geluk: de zon scheen. Deze stad straalt iets bijzonders uit. Het is alsof er overal verhalen in de lucht hangen. Je voelt het op straat, in de oude vergrijsde stenen gebouwen en in de spannende steegjes. Het is een sfeer die elke schrijver kan inspireren, en ik begrijp waarom J.K. Rowling deze stad koos om Harry Potter – En De Steen Der Wijzen te schrijven.
Dag 2-3: B&B Vol Liefde
Na een paar heerlijke dagen lieten we de drukte in Edinburgh achter ons. We stapten in onze huurauto – en ja, toen moesten we links rijden. Dat was even schakelen, maar met wat praktische hulpmiddelen ging het prima.
De weg lag voor ons open, de route kronkelde door glooiende heuvels en langs kleine dorpjes. Op naar Robert Jan en op naar The Highlands, het échte Schotland.
Na een tussenstop in het pittoreske Pitlochry arriveerden we bij de B&B. We openden het hek en Craggan, de labrador, kwam ons enthousiast tegemoet op de voet gevolgd door Robert Jan en Suzanne.
Heel even leek het alsof we in een aflevering van B&B Vol Liefde waren beland. We herkenden het huis, de inrichting en de mensen die er woonden. Maar dat gevoel verdween meteen toen we met een goed glas wijn aan de grote tafel zaten en de mooie gesprekken op gang kwamen.
Onze kamer was ruim en keurig, en de jachtlodge ligt op een schitterende plek, met een uitzicht dat eindeloos lijkt. Wat me meteen opviel: er is geen televisie in de B&B en die hebben we geen moment gemist.
Dag 3: Dunrobin Castle, Helmsdale – Melvich Beach
Na een goed verzorgd ontbijt kwam de kaart op tafel. Tijd om Schotland verder te ontdekken. Robert Jan stippelde een waanzinnige route voor ons uit.
First stop: Dunrobin Castle. Een Bridgerton kasteel in de Schotse Hooglanden.
Het kasteel ligt aan de oostkust, vlakbij het dorpje Golspie, en is het thuis van de Clan Sutherland – al sinds de 13e eeuw. Maar wat het écht bijzonder maakt zijn de witte muren, sierlijke torens en perfect aangelegde tuinen die zo van een ansichtkaart lijken te komen. Geen wonder dat het vaak ‘het Disneykasteel van Schotland’ wordt genoemd.
De tuinen achter het kasteel zijn geïnspireerd op de tuinen van Versailles en je kijkt uit over de zee. Een uitzicht dat je niet snel vergeet.
Of je nu houdt van geschiedenis, mooie gebouwen of gewoon even wil wegdromen in een andere wereld, Dunrobin Castle is absoluut de moeite waard.
We vervolgden onze reis, lieten de dorpjes achter ons en doorkruisten het land. Van Helmsdale op naar Melvich Beach. Onderweg stopten we elke vijf minuten om het landschap te bewonderen. De uitgestrektheid was zo indrukwekkend. Het raakte me.
Ik kan tal van foto’s in deze blogpost zetten, maar geen enkele laat zien hoe mooi het in werkelijkheid is.
Natuurlijk namen we een foute afslag, dat hoort nu eenmaal bij een rondreis. We reden inmiddels al een half uur op de verkeerde route zonder ook maar iemand tegen te komen, en ik was blij dat we met een volle tank waren vertrokken.
Ineens, in the middle of nowhere dook er een klein wit hotel op. Mainland Britain’s Most Remote Hotel stond er op het bord. We stopten, keken elkaar even aan. Zullen we? De drang naar een wijntje won het van de angst dat we in een thriller zouden belanden.
Bij het hotel werden we opgevangen door een aardige mevrouw met grijs haar en een Duits accent. Eten had ze niet voor ons, maar we mochten gerust wat drinken. Daar konden we geen nee op zeggen. We zaten in het zonnetje, ik aan een verfrissend glas wijn, Remco een koud cola’tje. De weg was uit het zicht verdwenen en in de wijde omtrek was er geen ander huis te zien. Het was alsof we samen met het oude vrouwtje, haar hond en de schapen alleen waren op de wereld. Ik schrijf geen thrillers, maar Stephen King zou deze plek zeker kunnen gebruiken als inspiratie voor een verhaal.
Dag 4: Een rustdag.
Een rustdag betekende voor ons: weinig kilometers maken met de auto en in plaats daarvan hiken en lunchen in een dorpje vlakbij. De wandelroute was vijf kilometer, maar door de bergen leken het er wel tien.
Dag 5: The Highland Wilderness Tour met Robert Jan.
Route: Invergorden-Lairg-River Flag-Lairg, Stoer.
Op naar de ruige westkust. Overal waar we stopten voor een drankje, kende Robert Jan wel iemand. Logisch: hij komt al dertig jaar in Schotland en zoveel mensen wonen er niet in de Highlands. Dat is wel duidelijk. Onderweg vertelde Robert Jan vol passie over het land, de jacht en de manier van leven in dit uitgestrekte gebied. Nu ik er zelf ben geweest, begrijp ik zijn liefde voor deze plek.
Opnieuw hadden we mooi weer, en ik durf het bijna niet te zeggen, maar op sommige momenten vond ik dat jammer. Ik had graag de zee woest tegen de rotsen zien beuken. Wild en onstuimig. Maar nu heb ik een goede reden om nog een keer naar Schotland te gaan.
Onderweg zag ik geen windmolens of velden met zonnepanelen die het landschap ontsieren, geen troosteloze kantoorpanden. Geen drie supermarkten op rij, geen McDonald’s, Ikea of ook maar iets wat massaconsumptie in de hand werkt. Geen boten en jetski’s op het water, geen ligbedjes met parasols. Rust en ruimte in de natuur. Heerlijk.
Af en toe kwamen we een camper tegen, een motorrijder, een klein hotel met restaurantje of een B&B. Herten en schapen liepen her en der over de weg, en de mensen die we spraken, waren ontzettend vriendelijk.
Voor de lunch belandden we in een restaurantje aan zee in Kylesku. Met uitzicht op het azuurblauwe water, en met goed gezelschap, genoot ik van een lekker stukje verse cod.
Mijn dag kon niet beter.
En nee, sorry. Ik heb geen foto van de lunch genomen. De B&B Vol Liefde kenners snappen waarom. 😉
De terugweg naar de B&B was minstens zo indrukwekkend. We kozen de ruige route: een smalle weg, steil en met scherpe bochten. Of het glaasje prosecco bij de lunch nou zo verstandig was…? Maar goed, het asfalt was keurig, zeker vergeleken met de zanderige bergweggetjes waar ik in Spanje overheen moet.
Dag 6-7: Loch Ness, Collodun & Stones of Craig na Dun
Tijd om afscheid te nemen van Robert Jan en Suzanne. Wat hebben wij genoten van ons verblijf. Ondanks dat Robert Jan het druk heeft met het runnen van de B&B, het organiseren van activiteiten en het begeleiden van groepsreizen, maakte hij tóch tijd voor zijn gasten. We voelden ons echt welkom.
Met plezier hebben we geluisterd naar alles wat er op hen is afgekomen na de uitzendingen van B&B Vol Liefde. Ze zijn volledig zichzelf en doen alleen wat echt bij hen past. Daar heb ik bewondering voor.
Hoe stoer is het van Suzanne dat ze de stap genomen heeft en haar leven in Nederland combineert met een bestaan in Schotland? Dat lijkt me niet altijd makkelijk. Maar voor een leuke man en de liefde is het denk ik de moeite waard!
En als een gast iets laat liggen in een van de accommodaties… drie keer raden wie dat mag meenemen naar Nederland?
Als echte Outlander-fans konden we natuurlijk niet om het slagveld van Culloden heen, en ook de mysterieuze stenen van Craig na Dun stonden hoog op onze lijst.
Onderweg maakten we een stop bij het beroemde Loch Ness. Het meer is groter dan ik had verwacht en ook hier is het uitzicht prachtig, maar Nessie hebben we niet gezien.
Onze reis eindigde in stijl: de laatste nacht sliepen we in de toren van een oud kasteel in Pitlochry. Een perfecte afsluiting van een avontuurlijke reis door de Schotse Hooglanden! Een ding is zeker, we komen een keer terug.
Meer weten?
Zoek jij een unieke plek om te verblijven met je partner, gezin, vriendengroep, of voor een bedrijfsuitje of golftrip? Via Highland Wilderness kun je het regelen. De service gaat verder dan alleen overnachten. Robert Jan organiseert diverse activiteiten; van kleiduivenschieten tot kooklessen, van forelvissen tot een Wilderness Tour, alles is mogelijk.
Nieuwsgierig geworden? Neem hier een kijkje en ontdek wat Highland Wilderness te bieden heeft.
Voor het eerst in drie jaar reisden we zonder onze laptops. We kwamen volledig los van ons werk en hadden het gevoel alsof de reis langer duurde dan een week. Wij genieten nog even na van de foto’s! En wie weet ontstaat er een nieuw verhaal; ik heb in ieder geval genoeg inspiratie opgedaan.
Liefs,
Marcia
Marcia van der Schaaf 