Podcast & meer

Lieve lezers,

Guido gaat tijdens een podcast in gesprek met Ricardo Visscher, auteur van het boek Van groenteboer naar t*ringhoer. De uitzending staat inmiddels online en kun je hier beluisteren.

Na de uitzending van Eus’ boekenclub kregen Guido en ik het druk. We werden gebeld door de krant en werden geïnterviewd. Het artikel werd paginagroot geplaatst in het Brabants Dagblad en online in het AD en de Stentor. Het werd voor de buitenwereld duidelijk dat Tom Smith, Guido is. Dat was nog voor de uitzending van Eus’ boekenclub. Enerzijds voelde het voor Guido bevrijdend. Anderzijds was het confronterend. Niet alleen voor hem, ook voor zijn omgeving. Online kreeg hij enorm veel gezeur over zich heen. Dat hadden we verwacht. Toch was het niet leuk om te lezen, zeker niet voor familieleden. Het heeft ons echter gesterkt. Door al die vooroordelen te lezen werd duidelijk hoe nodig dit boek is.

We hebben samen een social-media fotoshoot gedaan. Dat we het gezellig hadden, is op bovenstaande foto te zien, maar wat was het koud. Ik denk dat het elf graden was. Ik had kleding geleend bij een winkel uit Meppel en droeg de nieuwste voorjaarscollectie. Terwijl iedereen door de negen straatjes van Amsterdam liep met een muts op en handschoenen aan, droeg ik zomerse jurkjes. Guido had een rode neus, maar samen met fotograaf Claudia sleepten we ons erdoorheen.

Fotoshoot, interview, gesprekken met uitgevers, alles werd versneld ingezet en ondertussen wist ik dat het manuscript nog niet af was. Het was moeilijk om me niet te laten afleiden door al die aandacht en me te richten op het schrijven. Gelukkig hadden Guido en ik een paar dagen onze agenda’s leeggemaakt om ons volledig te concentreren op het manuscript. We huurden een huisje in Garderen, vlak aan de bosrand.

In alle rust liepen we alinea voor alinea het verhaal na. We wandelden door de bossen en hadden mooie gesprekken. Het was intensief, maar het verhaal heeft meer diepgang gekregen. Daarmee was het echter nog niet af. Aan mij de taak om alle veranderingen door te voeren. Nu, een maand later dan gepland, is het af. Het is tijd om het los te laten, hoe moeilijk ik dat ook vind.

Zoals ik al zei, het manuscript is af. Maar, af betekent niet dat het klaar is om gedrukt te worden. Het verhaal is klaar voor redactie. Het lukt mij op dit moment niet meer om het beter te maken en het is tijd voor hulp van buitenaf. Iemand die met een heldere blik kijkt naar ons verhaal.

We hebben van een facilitaire uitgeverij en een cluster uitgeverij aanbiedingen gehad en op dit moment houden we alle opties nog open. Ik heb het manuscript ingestuurd naar een aantal traditionele uitgevers en nu is het afwachten. Soms kan het drie tot vier maanden duren voordat een uitgever het manuscript leest en daarop reageert. Als we geluk hebben. Daarna moeten de aanpassingen van de redacteur nog verwerkt worden, de opmaak moet worden gedaan en er moet een goed ontwerp komen voor de cover. We willen graag naast het papieren boek ook een e-book en een luisterboek laten maken. Dat kost tijd. We moeten dus nog even geduld hebben. Hoe lastig dat ook is.

Ondertussen zitten we niet stil. We onderzoeken ook de mogelijkheid om het boek zelf uit te geven. De lijst met pre- orders groeit elke week en daar zijn we dankbaar voor. Die belangstelling motiveert ons om door te gaan met de promotie.

Wij hebben er alle vertrouwen in dat het boek komt waar het

moet zijn.

Liefs,

Guido & Marcia